1- ظلم با وجود آنکه پارانوئید است لزوماً احمق نیست اگر احمق بود حیاتش ادامه پیدا نمی‌کرد.

2- توالی طبیعی زندگی انسان از خوشبینی به بدبینی است. و حس طنز به تعدیل بدبینی کمک می کند.

3- چه چیز را می توان برابر هیاهوی زمان قرار داد؟ تنها آن موسیقی درونمان - موسیقی هستی مان- که بعضی تبدیلش می کنند به موسیقی حقیقی. که اگر قدرتمند باشد و صادق و آنقدر ناب هیاهوی زمان را خفه کند بعد از گذشت دهه ها تبدیل می شود به زمزمه تاریخ.