اتاق ابی/ سهراب سپهری

 

 

1-     جای من نزدیک معلم بود ، پشت میزش نشسته بود و ذکر می گفت ، وجودش بطلان ذکر بود ، ادمی بی رویابود، پیدا بود زنجره را نمی فهمد ،خطمی را نمی شناسد و قصه بلد نیست، در حضور او خیالات من چروک می خورد وقتی وارد کلاس می شد ما از اوج خیال می افتادیم ... ترکه روی میز ادامه اخلاق او بود ... در تعلیم و تربیت آن روزگار درخت انار سهم داشت . فراگیری محرک گیاهی داشت.

2-     ضربه اگر بیدار کند همیشه رواست.