چنچنه

کودکی ناتمام/ کیومرث پور احمد

۱- این عشق است که آدم را بخشنده می کند.

+ نوشته شده در ساعت توسط روژان |

ما زاده شدیم و کلمه زاده شد
و این چنین آغاز شد تراژدی تخریب انسان و خدا
از شیطان که کلمه بود
و از کلمه که شیطان بود!
کلمه ای از پس کلمه ای زاده می شد
و انسان بنای همه چیز را بر کلمه نهاد
و خدا را با کلمه تعریف کرد
و تا این لحظه هرگز نیاندیشید که کلمه نیاز ما بود
و خدا نیاز نبود و خدا کلمه نبود!
در سکوت سترگ آفرینش ما حرف زدیم
و حرف نیاز ما بود و همگونی کلمات محال بود!

نامه هایی به آنا/حسین پناهی

سالاد کلم ات

کودکی ناتمام/ کیومرث پور احمد

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

برچسب‌ها

نویسندگان