ذهن سر باز – که تو باشی – بیش تر از هر چیز دیگر خواهان دقت در جزئیات است. همین جور که جزئیات از چنگت می گریزد ، دلت می خواهد خودت را آماج تیرها کنی : نگذار قصه ات که تمام شد آدم هایی که جنگ را ندیده اند با انبانی از دروغ ها که خیال آدم را راحت می کند بروند پی کارشان . همه دروغ ها را بریز دور . نگذار دوست دختر وینسنت خیال کند وینسنت قبل مرگش سیگار خواسته . نگذار فکر کند که با شجاعت خندیده . یا قبل مرگ جملات قصار پر معنی صادر کرده .

از این خبر ها نبود . همچه اتفاقاتی بیرون فیلم ها و کتابها رخ نداده ، مگر برای آدم هایی انگشت شمار که نمی توانند خیالات دم آخرشان را به لذت زنده ماندن گره بزنند .نگذار دوست دختر وینسنت خودش را گول بزند . مهم نیست چقدر وینسنت را دوست داشته . چشم انداز تماشایی ات را با بزرگترین و دم دستی ترین دروغ جفت و جور کن . برای همین است که بر گشته ای ، برای همین است که بختت گفت و زنده ماندی . نگذار هیچ کس نا امید شود . شلیک کن ! شلیک کن ، رفیق ! حالا!